аҷаб


аҷаб
[عجب]
а
1. он чи сабаби ҳайронӣ мешавад, ҳайратовар, ҳайратангез, тааҷҷубовар, шигифтовар
2. нидои ҳайрату тааҷҷуб воаҷабо, аҷабо, тааҷҷубовар аст, ки…; чӣ аҷаб! чӣ ҷои тааҷҷуб!; эй аҷаб аҷабо, тааҷҷубовар аст, ки…; аҷаб доштан ҳайрон будан, дар тааҷҷуб будан; аҷаб кардан а) тааҷҷуб намудан, ҳайрон шудан; б) маҷ. кори хуб кардан; дар аҷаб мондан ҳайрон шудан, мутаҳаййир гаштан; дар аҷаб шудан ҳайрон шудан, тааҷҷуб кардан; аҷаб не // аҷаб нест, ки… эҳтимол, шояд, аз эҳтимол дур нест, ки…, мумкин аст, ки …

Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. . 2008.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.